Wandelroute Terschelling Oost (12/16 km)
LENGTE 12/16 km
TYPE rondje
REGIO Waddeneilanden
BEGIN Hoorn, bushalte Kerk
EIND idem
HONDEN deels loslopen, deels aangelijnd
LANDSCHAP dijken | dorp | duinen | eiland | graskaden | heide | strand | Terschelling | vogels | Wadden | zee
MAKER Sietske de Vet | Wessel Zweers
LAATSTE UPDATE 20240623
Wandelroute vanuit Hoorn
Terschelling, daar ga je niet voor één dag naartoe. Een weekend, midweek of misschien wel langer.
Tweevoeter zette 2 wandelroutes uit over het eiland, goed voor een heerlijk weekendje weg:
- Deze route (dag 2) laat het oosten van Terschelling zien met Hoorn, Oosterend en een stukje Boschplaat. Zwerven en jutten langs het strand, beschutting zoeken in een duinpannetje, warme chocolademelk met cranberrygebak – dát is Terschelling.
- Vergeet niet om ook de eerste route te bekijken (dag 1, Terschelling West), die je de andere kant van het eiland laat zien: vanaf West-Terschelling via de duinen, bossen, het strand en de polder naar Midsland.
Cranberry’s
In het najaar kleuren de duinen van Douwkesplak knalrood van de cranberry’s. Deze kleine besjes groeien aan lage struikjes die zich helemaal thuis voelen in vochtige duinkommen tussen de heide. Eind mei verschijnen de eerste rozige bloemtrosjes, een zenuwslopende tijd voor de officiële plukkers. Eén nachtje nachtvorst en de oogst kan linea recta de soep in.
Vanaf september zijn de cranberry’s rijp en trekken de professionele plukkers met hun speciale plukbakken de duinen in. Maar half oktober is het jouw beurt. Dan mag ook het gewone volk los op de bessen. Met een beetje geluk (lees: droog en koud weer) kun je tot januari cranberry’s rapen. Regent het pijpenstelen, dan is het feest eerder voorbij. Gelukkig kun je die vrolijke rode besjes later gewoon in fles, pot of zak terugvinden – als sap, wijn, jam of thee. Lekker lokaal en een stuk minder nat.
Sil de Strandjutter
Op het strand tussen paal 16 en 17 zwierf vroeger Sil de Strandjutter rond, de hoofdpersoon uit het beroemde boek van Cor Bruijn (later ook nog eens verfilmd, en hoe). Sil was een echte jutter, tot in zijn tenen. Vroeger was strandjutten geen hobby, maar pure noodzaak: aangespoeld hout diende als brandstof of bouwmateriaal. Ging er een schip voor de kust ten onder? Dan stormde het halve eiland met paard en wagen naar het strand. Wie het eerst kwam, jut het eerst. Officieel moest alles keurig worden gemeld bij de burgemeester, maar in de praktijk… nou ja, laat maar.
Tegenwoordig spoelt er niet zo veel bijzonders meer aan, schepen zijn nu een stuk zeewaardiger. Maar af en toe is er ineens een jackpot. Zo doken er ooit overal dezelfde geruite overhemden op. Wekenlang liep het halve eiland erbij alsof ze op een groepsuitje waren. En in 2006 kwam Terschelling groot in het nieuws door duizenden aangespoelde schoenen. Probeer daar maar eens een passend paar uit te vissen. Toch lukte het, en voor een prikkie had je maandenlang nieuwe schoenen. Modieus? Mwah. Praktisch? Zeker weten.
Polders en dijken
Zodra je de duinen achter je laat, kom je in een heel andere wereld terecht: een landschap van polders, dijken en grazende schapen, koeien en paarden. Tegenwoordig draait het op de meeste boerderijen vooral om melk. Melk in de tank, kaas in de vitrine.
Vroeger was het oosten van Terschelling één groot boerenland. In het westen zaten de deftige bestuurslieden en de stoere zeelui. Twee werelden, met weinig overlap. De kloof tussen oost en west was groter dan het Wad bij laag water. Inmiddels zijn er minder boeren over, maar ze laten zich nog steeds horen – of eigenlijk: proeven. Bij veel boerderijen kun je nu kaas en zuivel aan huis kopen, of een kijkje nemen op de boerderij. En geen zin meer in wandelen? Dan laat je je gewoon prinsheerlijk rondrijden in een huifkar. Zo kom je ook vooruit.
Sint-Janskerk
Dit is het oudste monument van Terschelling – sterker nog, van heel Noord-Friesland. De Sint-Janskerk stamt uit 1225 en is inmiddels uitgeroepen tot rijksmonument. Staat de kerkdeur open? Loop gerust even naar binnen voor een kijkje. Stilletjes natuurlijk, het blijft een godshuis. Rondom de kerk liggen de graven, want vroeger gold: hoe dichter bij de kerk, hoe dichter bij de hemel. Zo dacht men er toen over; nu is het vooral een mooi en rustgevend plekje om even rond te struinen.
Horeca
In Hoorn, Oosterend aan Zee en Oosterend.
Update juli 2021
Deze wandelroute is nagelopen en op diverse punten bijgewerkt:
- aangepast startpunt: de kerk in Hoorn
- aan de oostkant is de route enkele kilometers verlegd om een stuk fietspad te vervangen door een paar prachtige onverharde paden (Rozenlaan)
- extra verduidelijkingen in de routebeschrijving
- foto’s toegevoegd
- achtergrondinfo bijgewerkt
2 reacties
-
Vandaag hebben we deze wandeling gemaakt. In één woord schitterend. Wat een afwisseling.
Aan de ene kant de weidse stranden met uitzicht over de Noordzee, aan de andere kant de Waddenzee waar je in de verte Friesland ziet liggen. Waar vind je in Europa zo’n unieke combinatie?
Slechts één suggestie: wij denken dat deze route nog mooier is als je die omgekeerd loopt, dus tegen de klok in.
Verder geweldig! -
Prachtig mooie wandeling, een echte aanrader! Ik had even moeite met de beschrijving bij de blauwe paaltjes-wandeling, maar kon eenvoudig de draad weer oppikken bij de strandopgang. Bij de Boschplaat was het niet mogelijk om het onverharde paadje langs het fietspad te nemen omdat het terrein afgesloten was. Daarom verder het fietspad afgegaan. Het maakte niet heel veel uit, ik heb genoten van de zee, de duinen, het wad en de vergezichten. Geweldig!
Het fijne van deze wandeling is dat hij eindigt bij het startpunt. Ik kon na afloop gewoon op mijn fiets stappen en was niet afhankelijk van de bus.
LENGTE 12/16 km
TYPE rondje
REGIO Waddeneilanden
BEGIN Hoorn, bushalte Kerk
EIND idem
HONDEN deels loslopen, deels aangelijnd
LANDSCHAP dijken | dorp | duinen | eiland | graskaden | heide | strand | Terschelling | vogels | Wadden | zee
MAKER Sietske de Vet | Wessel Zweers
LAATSTE UPDATE 20240623
Wandelroute vanuit Hoorn
Terschelling, daar ga je niet voor één dag naartoe. Een weekend, midweek of misschien wel langer.
Tweevoeter zette 2 wandelroutes uit over het eiland, goed voor een heerlijk weekendje weg:
- Deze route (dag 2) laat het oosten van Terschelling zien met Hoorn, Oosterend en een stukje Boschplaat. Zwerven en jutten langs het strand, beschutting zoeken in een duinpannetje, warme chocolademelk met cranberrygebak – dát is Terschelling.
- Vergeet niet om ook de eerste route te bekijken (dag 1, Terschelling West), die je de andere kant van het eiland laat zien: vanaf West-Terschelling via de duinen, bossen, het strand en de polder naar Midsland.
Horeca
In Hoorn, Oosterend aan Zee en Oosterend.
Update juli 2021
Deze wandelroute is nagelopen en op diverse punten bijgewerkt:
- aangepast startpunt: de kerk in Hoorn
- aan de oostkant is de route enkele kilometers verlegd om een stuk fietspad te vervangen door een paar prachtige onverharde paden (Rozenlaan)
- extra verduidelijkingen in de routebeschrijving
- foto’s toegevoegd
- achtergrondinfo bijgewerkt
2 reacties
-
Vandaag hebben we deze wandeling gemaakt. In één woord schitterend. Wat een afwisseling.
Aan de ene kant de weidse stranden met uitzicht over de Noordzee, aan de andere kant de Waddenzee waar je in de verte Friesland ziet liggen. Waar vind je in Europa zo’n unieke combinatie?
Slechts één suggestie: wij denken dat deze route nog mooier is als je die omgekeerd loopt, dus tegen de klok in.
Verder geweldig! -
Prachtig mooie wandeling, een echte aanrader! Ik had even moeite met de beschrijving bij de blauwe paaltjes-wandeling, maar kon eenvoudig de draad weer oppikken bij de strandopgang. Bij de Boschplaat was het niet mogelijk om het onverharde paadje langs het fietspad te nemen omdat het terrein afgesloten was. Daarom verder het fietspad afgegaan. Het maakte niet heel veel uit, ik heb genoten van de zee, de duinen, het wad en de vergezichten. Geweldig!
Het fijne van deze wandeling is dat hij eindigt bij het startpunt. Ik kon na afloop gewoon op mijn fiets stappen en was niet afhankelijk van de bus.
Geef een reactie
Cranberry’s
In het najaar kleuren de duinen van Douwkesplak knalrood van de cranberry’s. Deze kleine besjes groeien aan lage struikjes die zich helemaal thuis voelen in vochtige duinkommen tussen de heide. Eind mei verschijnen de eerste rozige bloemtrosjes, een zenuwslopende tijd voor de officiële plukkers. Eén nachtje nachtvorst en de oogst kan linea recta de soep in.
Vanaf september zijn de cranberry’s rijp en trekken de professionele plukkers met hun speciale plukbakken de duinen in. Maar half oktober is het jouw beurt. Dan mag ook het gewone volk los op de bessen. Met een beetje geluk (lees: droog en koud weer) kun je tot januari cranberry’s rapen. Regent het pijpenstelen, dan is het feest eerder voorbij. Gelukkig kun je die vrolijke rode besjes later gewoon in fles, pot of zak terugvinden – als sap, wijn, jam of thee. Lekker lokaal en een stuk minder nat.
Sil de Strandjutter
Op het strand tussen paal 16 en 17 zwierf vroeger Sil de Strandjutter rond, de hoofdpersoon uit het beroemde boek van Cor Bruijn (later ook nog eens verfilmd, en hoe). Sil was een echte jutter, tot in zijn tenen. Vroeger was strandjutten geen hobby, maar pure noodzaak: aangespoeld hout diende als brandstof of bouwmateriaal. Ging er een schip voor de kust ten onder? Dan stormde het halve eiland met paard en wagen naar het strand. Wie het eerst kwam, jut het eerst. Officieel moest alles keurig worden gemeld bij de burgemeester, maar in de praktijk… nou ja, laat maar.
Tegenwoordig spoelt er niet zo veel bijzonders meer aan, schepen zijn nu een stuk zeewaardiger. Maar af en toe is er ineens een jackpot. Zo doken er ooit overal dezelfde geruite overhemden op. Wekenlang liep het halve eiland erbij alsof ze op een groepsuitje waren. En in 2006 kwam Terschelling groot in het nieuws door duizenden aangespoelde schoenen. Probeer daar maar eens een passend paar uit te vissen. Toch lukte het, en voor een prikkie had je maandenlang nieuwe schoenen. Modieus? Mwah. Praktisch? Zeker weten.
Polders en dijken
Zodra je de duinen achter je laat, kom je in een heel andere wereld terecht: een landschap van polders, dijken en grazende schapen, koeien en paarden. Tegenwoordig draait het op de meeste boerderijen vooral om melk. Melk in de tank, kaas in de vitrine.
Vroeger was het oosten van Terschelling één groot boerenland. In het westen zaten de deftige bestuurslieden en de stoere zeelui. Twee werelden, met weinig overlap. De kloof tussen oost en west was groter dan het Wad bij laag water. Inmiddels zijn er minder boeren over, maar ze laten zich nog steeds horen – of eigenlijk: proeven. Bij veel boerderijen kun je nu kaas en zuivel aan huis kopen, of een kijkje nemen op de boerderij. En geen zin meer in wandelen? Dan laat je je gewoon prinsheerlijk rondrijden in een huifkar. Zo kom je ook vooruit.
Sint-Janskerk
Dit is het oudste monument van Terschelling – sterker nog, van heel Noord-Friesland. De Sint-Janskerk stamt uit 1225 en is inmiddels uitgeroepen tot rijksmonument. Staat de kerkdeur open? Loop gerust even naar binnen voor een kijkje. Stilletjes natuurlijk, het blijft een godshuis. Rondom de kerk liggen de graven, want vroeger gold: hoe dichter bij de kerk, hoe dichter bij de hemel. Zo dacht men er toen over; nu is het vooral een mooi en rustgevend plekje om even rond te struinen.
Geef een reactie