Wandelreizen en wandelvakanties
Dog Walk Trail
Omschrijving
Groepswandelvakanties voor hondenbezitters in België en in Oostenrijk. Het bureau verhuurt ook blokhutten en vakantiehuizen in de Ardennen.
Jouw ervaringen
Ken je deze organisatie uit eigen ervaring? Vertel de andere bezoekers van deze site wat je ervan vond. Wees s.v.p. zo informatief mogelijk: wat beviel je wel en wat niet? Deze reactiemogelijkheid is niet bestemd voor rechtstreeks contact met de betreffende organisatie.
De Boeck Lieve (donderdag 13 december 2007 18:21)
Ben deze zomer voor de eerste keer een weekend met dog walk trail naar Hotton geweest. We waren met 6 mensen, ieder met een hond, ieder in onze eigen tent
op een kleine camping aan de rand van het water. Het zou een ideale camping geweest zijn moest ze niet aan een zeer drukke baan gelegen zijn. Je werd er 's morgens vroeg wakker door het drukke verkeer. Er werd vrijdagavond een wandeling gedaan die naar onze normen zeer kort was (2,5 km).
Zaterdag een toffe wandeling met proeven voor hond en geleider (hondjes konden los lopen, prettig) in de namiddag wandelen met daarna kajakken samen met de honden. Dit moest normaal op het riviertje gebeuren maar wegens hoge waterstand moesten we uitwijken naar een meer. Het was even prettig maar al gauw bleek dat er 4 van de 6 boten lek waren en hebben we veel tijd verloren met terug keren en nieuwe boten halen. Dit hadden ze op voorhand moeten nagaan of dit wel een goede plaats was. 's Avonds bbq die zeer gezellig was. Zondag een kaart en kompas wandeling die wel 3 à 4 uur duurde en in de bossen was. Daarna afscheid van elkaar. De mogelijkheid was er om langer op de camping te blijven wat we dan ook 1 nacht gedaan hebben.
We hebben ons wel geamuseerd en toffe mensen leren kennen. Maar negatieve punten waren
-camping (veel te drukke baan)
-kajakken lek
-meer animatie verwacht 's avond bij het gezellig samenzijn
Stephanie Moumou (zaterdag 6 juni 2009 0:00)
Ook ik ben op vakantie geweest met Dogwalktrail. Zowel in Oostenrijk als in de Ardennen. Reeds een aantal jaren kwam ik steeds weer terecht via advertenties enzo op de naam en vorig jaar besloot ik dan ook eindelijk de alleenreizende week in Oostenrijk te boeken. Wel spannend, alleen en met drie honden de reis vanuit Nederland naar Oostenrijk. Onderweg had ik een band lek, maar na telefonisch contact met Bianca, de drijvende kracht achter DWT, ebte de stress weer weg, en toen ik eindelijk om 22u aankwam, werd ik opgewacht en verwelkomd. Een lekkere pizza lag op me te wachten en na dat avontuur smaakte die heerlijk.
De volgende dag gingen we een eerste gezamelijke wandeling doen... wij waren ook met 6, ieder 1 hond en ik 3. Het fijne aan de Oostenrijk- week was dat het heel afwisselend was, een dag samen wandelen en een dag optioneel... dan kan je zelf bepalen of je nog iets met de groep doet of lekker uitrust of ergens anders heen gaat. Opbouw van de wandelingen doorheen de week vond ik ook goed, van licht om aan te passen en bij te komen van de reis ( Klammsee met Sigmund thum klamm was de eerste, we zijn naar de gletsjer geweest en met de honden gaan waterfietsen, en we hebben een kamwandeling gedaan) Voor ik het in de gaten had was het al vrijdagavond en laatste avond van deze week. Het eten was prima, we kookten gezamelijk voor elkaar of we gingen met Bianca ( en François ) Oostenrijks eten in een 'hut'. Wat we ook vroegen, alles is bespreekbaar. Zelfs een dagje raften kon geregeld worden met doggiedaycare inclusief. Met deze positieve ervaring vertrok ik weer naar Nederland, van plan om zeker nog eens terug te komen maar dan voor twee weken.
Een jaar wachten bleek niet echt te lukken dus in September boekte ik het challengetrail weekend in de Ardennen. Ook hier kwam ik weet te laat aan... file file file... met 5u vertraging kwam ik eindelijk aan op de camping. Ook hier werd ik weer vriendelijk opgewacht en geholpen om me in het donker te installeren. We waren nu met z'n vieren. Tent stond klaar en we begonnen ook met n korte wandeling. In mijn geval vond ik dat niet erg, want na een autorit van 9u ipv de normale 3,5u was ik bekaf en blij om mijn slaapzak in te duiken. De volgende ochtend eerst rustig ontbijten en spullen opruimen en dan op pad met kaart, kompas en een opdrachtenlijst. Na een uurtje gingen de hemelsluizen open en werden we binnen de kortste keren kletsnat geregend. Door de positieve begeleiding van Manou en ons enthousiasme volbrachten we de eerste dag van onze challenge. We werden opgewacht door Bianca die ons naar de volgende verblijfplaats bracht, waar we warm konden douchen en lekker met andere groepen van DWT samen gingen barbecuen. Heel gezellig, allemaal hondenmensen onder elkaar dus een goed gesprek is al gauw aangeknoopt. Van François kregen we nog de mogelijkheid pijl en boog te leren schieten. Toen het donker intrad gingen we met de hele groep, ongeveer 20 personen met minstens zoveel honden een avondwandeling doen. Aan de mensen en honden kon je merken dat ze dit heel spannend vonden.
Er wordt door het hele DWT ook heel erg goed gelet op hondengedrag en baasjes-gedrag. Indien je zelf aangeeft ergens tegen aan te lopen qua gedrag, wordt daar op n absoluut positieve manier mee omgegaan en krijg je tips. Zondags gingen we dan de tweede dag van de challenge aan en als onderdeel was er kanovaren bij. Echt zo grappig! Het einde van de middag kwam en zo ook t einde van dit weekend.
In november was er een winterweekend en ook daar heb ik voor geboekt. over dit weekend is kort te zeggen dat het super gezellig en relaxed was. Winterweekend geboekt en absoluut honderd procnet gekregen met flinke sneeuwval inclusief. Lekker intensief gewandeld door de Ardennen, verblijf in een luxe chalet, lekker en uitgebreid gegeten, opnieuw goede begeleiding... Helemaal super.
Op de Winnertentoonstelling het DWT team weer tegen t lijf gelopen en de week geboekt die ik al lang wilde doen met mijn ijslandse honden : de poolhondenweek. En zoals ik mezelf had beloofd vorig jaar, met een extra week eraan vastgeplakt. 17 April vertrok ik dus weer naar Oostenrijk. En wat kan ik hier nog over vertellen dat ik nog niet heb gezegd...
Oh ja, verblijf in chalet Elisabeth net als tijdens de alleenreizende week, en de tweede week heel luxe in het appartement Bodhi! Absoluut een aanrader voor iedereen. Ik heb super veertien dagen gehad, heb veel kunnen wandelen, heb gestept met de honden, we hebben een sneeuwschoenwandeling gedaan, orientatieloop, nieuwe wegen verkend... en gegeten uit alle werelddelen, afwisselend en gezond. Opnieuw alle ruimte voor je eigen inbreng!
Persoonlijk weet ik niet zo goed wat beter zou moeten of kunnen, want ik ben echt een beetje DWT verkikkerd geraakt, en dat vooral ook omdat ik merk dat mijn honden t zo onwijs naar hun zin hebben en ik geniet van de mooie natuur, de goede vriendelijke en professionele begeleiding, en de accomodaties die verstrekt worden, zijn op appartement Bodhi wat luxe is na,allemaal eenvoudig maar prima. Als er iets niet in orde is, geef je een belletje en t wordt opgelost.
Wat mij betreft is dogwalktrail dus een absolute aanrader voor iedereen die houdt van honden, natuur en actief bezig zijn, zelfstandig en/of in groep, en wil je lekker relaxen kan dat ook zeker.
Ik heb er ook echte vrienden leren kennen en dat is natuurlijk ook altijd een heel fijne bijkomstigheid.
jeannette koolen (zaterdag 6 juni 2009 11:26)
Bo bij Dogwalktrail
Het is alweer even geleden dat ik voor het eerst mee ging met Dogwalktrail. Op het moment dat ik dit schrijf is het Juni 2009 en zie ik uit naar wederom 2 weken oostenrijk met de alleenreizende weken.
Ruim 1,5 jaar geleden, in september 2007 heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Dogwalktrail. Voor mij was het eindelijk een weekend samen met mijn hond Bo er tussenuit. Ik had al een vaker op de site gekeken en het kriebelde al langer om het eens te proberen.
Mijn eerste weekend was het Bodhi-kanoweekend. die los samen kon en een groep die aangelijnd moest blijven.
Het was een geweldige ervaring, heel veel gewandeld, een oriëntatieloop, een buddytrail, nachtwandeling, kanoen, kortom alles zat er in.
Nou heb ik een hond die zich, als hij zich verveeld, zelf heel goed kan vermaken. Dan sta je in het pikkedonker midden in het ardense bos. Even alle zaklampen en knijpkatten uit, even allemaal stil zijn en luisteren en genieten van de rust en stilte……
Totdat Bo bedenkt dat hij zich verveeld en een tak begint te kraken….Het was zo lekker stil, helaas heeft dat niet zolang geduurd.
En dan de spelletjes bij de buddytrail, ook daar geeft Bo zn eigen betekenis aan, balletje balletje met een frolicje? Het bekertje is veel leuker om mee te spelen, dus je pakt het eerste de beste bekertje van het rijtje en loopt er mee weg.
Zo snel mogelijk alle frolicjes van het touwtje eten? Pfff daar wordt je moe van, bovendien moeten ze eerst goedgekeurd worden voor dat je ze opeet.
Tja zo kan ik nog wel even doorgaan.
Het kanoen, dat vond hij heerlijk, alleen degene die bij mij in de kanoe zat, Trudy, wellicht wat minder, misschien heeft zo nog steeds last van haar schouder. Door dat Bo geen kleintje is zaten we met 2 personen en Bo in de kanoe, ik achetrin, Bo in het midden en Trudy voorin.
Bo heeft heer liggen zonnen in de kanoe, maar op een gegeven moment ging hij zittend luieren, en dan heb je als grote hond een steuntje nodig voor je hoofd en lichaam. En der zat voor Bo een slachtoffer voor hem, waar hij de halve tocht tegenaan gehangen heeft. Bedenk dan even dat Bo zo’n 50 kg weegt, en dat dat dan tegen je aanleunt terwijl je zelf nog moet kanoen. I rest my case.
Na het kanoen op zondag zijn we moe maar voldaan naar huis vertrokken. Ik was een geweldige ervaring rijker en wilde zeker terugkomen. Ook wilde ik graag naar oostenrijk om te zien hoe het er daar aan toeging.
Eind 2009 kon ik me eindelijk inschrijven voor de alleenreizende weken in juni 2008. echter vond ik dit nog zo ver weg dat ik besloot om in januari naar het chaletweekend te gaan.
Er waren net genoeg deelnemers om het door te laten gaan. Drie gasten en twee gasthonden.
Omdat we alledrie best een aardig stukje konden lopen hebben we besloten het programma om te gooien en vooral gewoon iedere dag een flinke wandeling gedaan. Hierbij zijn we zeer creatief geweest en hebben we meerdere routes door elkaar gegooid op zaterdag, om een wat langere wandeling te krijgen. Zaterdag avond hebben we heerlijk gegourmet. Zondag hebben we een stuk gelopen wat niet in de routes zat, maar wat wel erg mooi was, bij de stuwmeren van Nisramont. Ook dit weekend is eigenlijk veel te snel voorbij gegaan
En toen was Oostenrijk nog steeds erg ver weg qua tijd. Dus wat doe je dan, dan boek je nog een weekend ardennen in mei. Helaas pakte dit weekend iets anders uit dan de bedoeling was, Bo liep vanaf zaterdagochtend heel erg mank en wilde eigenlijk ook niet meer lopen. Uiteindelijk ben ik terug naar huis gegaan om daar naar mn eigen dierenarts te gaan. Hij bleek een ontstoken teen te hebben. Omdat ik dit weekend vroegtijdig heb af moeten breken, mocht ik in september een dagje in Groningen komen kanoen, maar daarover later meer.
Eerst stond eindelijk oostenrijk voor de deur. Ik ben via een vriendin die precies halverwege woont in Duitsland in meerdere dagen naar oostenrijk gereden. In Duitsland ben ik een dagje blijven hangen voor de gezelligheid. Ik was dan ook al op donderdag vertrokken. Op zaterdag ben ik door gereden naar oostenrijk, naar gasthaus Elizabeth. De eerste week had ik de alleenreizende week, de tweede week was een zelfstandige week, waarbij ik activiteiten bij kon boeken.. we hebben de Gross glockner gezien op de Gross glocknerdag, 2 kamwandelingen gedaan, waarvan zeker de tweede schitterend was, met een heel klein groepje, met maar twee honden, Utah en Bo, over de kam gelopen. Dat was overweldigend en mooi. Pittig was het wel aangezien we een uur of 6 moesten dalen. Verder hebben we ook een watervalwandeling gedaan en een dagje relaxen op het meer bij zell am see. Daar hebben we over het meer gewaterfietst, om aan de andere kant een ijsje te eten en dan weer terug te fietsen. Op de terugweg hadden we nog even een stukje gezwommen.
Na 2 weken kwam er helaas al weer een eind aan mn zomervakantie en moesten we weer terug.
Maar niet getreurd in september stond er alweer wat te wachten voor Bo en mij. Eerst mn dagje Groningen, waar ik zelf een weekend van gemaakt heb. Wat is Groningen toch eigenlijk ook mooi om te wandelen met je hond. Bij aankomst bleek er ook een vriendinnetje van Bo te zijn, Pepper, dus ook dat was erg leuk. De eerste dag hebben we gewandeld naar de kanoe, waar we een rondje hebben gekanoed, wat echter erg zwaar was omdat het erg stormde, toch zijn we nog best een eindje gekomen. ’s Avonds heerlijk gebarbecued. Op zondag hebben we een oriëntatieloop gedaan, waar we heerlijk thee hebben gedronken bij een theehuisje.
Ook dit weekend was voor mij weer errug geslaagd.
Een week later ging ik alweer naar de ardennen voor de challengetrail, samen met Stephanie met haar ijslandertjes en nog twee mensen met hun herder moesten we aan de hand van kaart, kompas en opdrachten de juiste weg zien te vinden naar onze slaapplaats op zaterdag. Na een klein stukje lopen begon het te plenzen en hield het niet meer op. Echter kon ons dat niet meer zoveel deren, want als je eenmaal nat bent, dan loop je door ook. We hebben dr best wat lol over gehad haha. Uiteindelijk hoefden we niet buiten in de kou te slapen, maar heerlijk warm in de ferme, waar meerdere gasten waren van Dogwalkrail, maar die een ander arrangement hadden gekozen. Toen we doorweekt bij de ferme kwamen stond er een heerlijk dampende kom soep te wachten. Ook konden we ons even opfrissen in ons appartementje.
De volgende dag hadden we nog een wandeling welke op dezelfde manier was opgezet. Onderweg konden we met vragen en opdrachten materiaal verdienen wat we bij de laatste activiteit nodig hadden. De laatste activiteit blek een kanoe tochtje te zijn en dat vonden we zeker niet vervelend. En ja ook dit weekend was weer veel te snel voorbij gegaan.
En dan ben je weer twee maanden thuis, en dan wil er eigenlijk weer een weekendje tussenuit. En dan krijg je een mailtje of je niet zin hebt om naar het winter chaletweekend te komen.
Uhhhh, na even te hebben nagedacht, kon ik het natuurlijk niet laten om er op in te gaan.
Wat een volgeboekt weekend was bleef haast niks over door uiteenlopende omstandigheden van de andere gasten. Uiteindelijk waren we dus met 4 gasten. Het was een heus winter weekend en met onwijs veel sneeuw. Ik had ook het hondje van mn vader meegenomen, Diva. Uiteindelijk waren er toch 6 gasthonden plus Utah. De ardennen in de sneeuw is toch weer heel anders, en ook erg mooi. Ondanks dat dit mijn 4e keer was in de Ardennen heb ik toch weer nieuwe stukken gezien, Geweldig hoe ze steeds weer andere routes vinden.
We hebben 2 dagen oriëntatielopen gedaan en op zaterdag avond weer lekker gegourmet.
Mijn terugreis naar Nederland was wat minder geslaagd, Bij de afslag Courriere had ik mijn auto met 80 tegen de pal geparkeerd. Het toeval wilde dat Bianca en François 5 minuten achter mij reden en ik hun, nadat ik de politie had gewaarschuwd, een berichtje gestuurd met de mededeling dat ik een ongeluk had gehad.
Ze waren bijna tegelijk met de hulpdiensten bij mij en hebben zich over de honden ontfermd. Een ander had Bo niet uit de auto gekregen zonder verdoving.
Nadat ze de honden uit mijn auto hadden gehaald zijn ze mee gegaan naar het ziekenhuis waar ik voor controle heen moest. Daarna hebben ze me ook mee genomen naar Nederland. Ik ben nog steeds erg dankbaar dat er toen waren en me ook zo hebben geholpen.
In april ben ik ook weer een weekje naar Oostenrijk geweest, wederom omdat mijn geboekte weken in Juni nog erg ver weg waren en ik toch al halverwege in Duitsland zou zijn. Ik had een zelfstandige week, waarbij ik ook veel zelf heb gewandeld en lekker rustig aan gedaan.
En nu, nu ben ik weer in afwachting van de alleenreizende weken. Nog 2 weken en het is dus nu aftellen geblazen.
Dogwalktrail, mijn gezonde verslaving
verder zoeken?
laatste 10 ervaringen met wandelreizen
- CountyHike (Charlotte Rijks)
- GoKotel (Jasper J.)
- IJslandspecialist (Jan de Voogd)
- Himalayan Leaders (Heidi Janssens)
- Van Paridon Natuurtochten (MAC)
- VacantypiQue (Immenee)
- eDOGation (Petra)
- Eigen-Wijze Reizen (Maria Piet)
- Wandel Naar Jezelf (Wouter Hanhart)
- Wandel Naar Jezelf (Bernadette)
© Wessel Zweers, 1996-2011